Met mijn dochters naar de Bankzitters in de Ziggo Dome een avond die ik niet snel vergeet
In januari stond ik in de Ziggo Dome. Niet voor een band uit mijn eigen jeugd, geen nostalgische trip, maar voor iets totaal anders: De Bankzitters. Samen met mijn dochters en een vriendin van mijn oudste liep ik tussen duizenden jongeren naar binnen. De zaal was al weken van tevoren stijf uitverkocht, en dat voelde je meteen. De spanning, de lichtstokken, het gegil, de energie het was alsof je een andere wereld binnenstapte.
En ik? Ik dacht vooraf eerlijk: “Ben ik hier niet een beetje te oud voor?” Maar zodra de show begon, bleek dat ik absoluut niet de enige ouder van mijn leeftijd was. En nog belangrijker: het maakte helemaal niets uit. Ik was daar voor mijn dochters, en dat voelde precies zoals het moest zijn.
Een zaal die compleet uit zijn dak ging
Vanaf het eerste nummer ging de hele Ziggo Dome los. Iedereen zong mee en dan bedoel ik ook echt iedereen. Van K3-klassiekers tot de eigen hits van de Bankzitters. De vloer trilde, de sfeer was uitzinnig, en ik stond daar tussen mijn meiden mee te zingen alsof ik al jaren fan was.
Niet alles is helemaal mijn smaak, laten we eerlijk blijven. Maar soms lig je echt dubbel van het lachen. En als ouder wil je toch weten wat je kinderen kijken. Zeker als je regelmatig samen op de bank belandt met hun nieuwste video’s op YouTube.
Wie zijn de Bankzitters eigenlijk?
Voor wie ze niet kent: De Bankzitters zijn een groep Nederlandse YouTubers die ooit begonnen met FIFA-video’s, maar inmiddels zijn uitgegroeid tot een van de grootste entertainmentgroepen van Nederland. De vaste gezichten zijn:
- Matthy, Koen, Robbie, Raoul en Milo.
Wat ze doen? Eigenlijk alles wat niet hoort en precies dat maakt het zo populair. Challenges, muziek, sketches, chaos, vriendschap, humor en vooral plezier. Ze scoren miljoenen views, hebben hits op Spotify en zetten liveshows neer die voelen als een mix van een concert, een comedyshow en een gigantisch schoolfeest.
Waarom deze avond me bijblijft
Het mooiste moment van de avond had niets te maken met vuurwerk of beats. Het was dat simpele, warme moment waarop ik naast mijn dochters stond, lachend, zingend, genietend. Dat je voelt: dit is zo’n avond die ze later nog weten. En ik dus ook.
Thuis kijken we nog steeds samen hun video’s. Soms vind ik het flauw, soms hilarisch, maar altijd leuk omdat we het samen doen.
En dat is precies waarom ik mee ging. Niet omdat ik de doelgroep ben. Maar omdat dit hun wereld is en ik het mooi vind om daar af en toe in mee te draaien.
