Op een koude herfstavond zat Mammie de Mammoet stilletjes in haar holletje. Buiten dwarrelden de blaadjes als kleine gedachten die wegvlogen. Mammie keek naar het raam, haar grote ogen vol verlangen. Waar is mijn vriendinnetje , wat zou ze nu doen fluisterde ze zachtjes. Ik mis haar zo…
Ze dacht terug aan de dagen dat ze samen lachten, samen thee dronken met honingdropjes, en samen onder een dekentje naar de sterren keken. Maar nu… nu vond haar vriendinnetje iemand anders leuker. En dat deed Mammie pijn. Niet omdat ze boos was Mammie was daar veel te lief voor maar omdat haar hart nog vol zat met mammoetliefde.