Wilco den Besten

Sommige tracks beginnen met een gevoel dat je simpelweg niet kunt negeren. Een vonk die fluistert: er komt iets moois aan. Die vonk werd de basis van mijn nieuwe trance-release, 2026 – The year we won’t forget. De afgelopen maanden heb ik het gevoel gehad dat 2026 een bijzonder jaar zal worden niet alleen voor mij, maar voor iedereen die klaar is voor een frisse start. Dat gevoel wilde ik vastleggen in muziek: een track met meer snelheid, meer energie en die onweerstaanbare drive die je direct de festivaldansvloer op trekt.

Read More

Deze beelden zijn voor mij meer dan alleen een video. Ze zijn een ode aan een gebouw dat de ziel van Asperen draagt. En elke keer dat ik eroverheen vlieg, word ik eraan herinnerd waarom ik dit zo graag doe: omdat ik plekken wil laten spreken op manieren waarop ze dat zelf niet kunnen.

Read More

Een zachte winterstilte tussen voorbijtrekkende sneeuwbuien bood op 3 januari 2026 precies genoeg ruimte om het landschap rond Heukelum vanuit de lucht vast te leggen. Een vers, onaangeroerd sneeuwdek lag als een witte deken over het land en gaf alles een bijna sprookjesachtige uitstraling.

De vlucht begint langs de oude kern van Heukelum, waar de contouren van de historische stadwal zichtbaar worden onder de sneeuw. Terwijl de drone rustig voortglijdt, komt de ophaalbrug in beeld een stille toegangspoort die normaal het dagelijkse leven verbindt met het verleden. De winterse rust versterkt de tijdloosheid van deze plek.

Read More

Een heldere, aanstekelijke melodie kan soms de sfeer van een plek beter vangen dan wat dan ook. Dat gebeurde precies toen ik begon te werken aan een vrolijk meezingnummer over Heukelum. Het idee kwam bijna uit het niets, maar terwijl het nummer groeide, werd het een oprechte ode aan een dorp vol warmte, geschiedenis en die onmiskenbare Nederlandse gezelligheid. Vanaf de allereerste regel, “In Heukelum daar is het goed, het is daar altijd feest,” wist ik dat ik wilde dat het nummer het gevoel van daar zijn zou weerspiegelen.

Read More

Ik heb dit nummer geschreven vanuit een rustige, eerlijke plek. Het gaat over vooruitgaan zonder precies te weten waar je naartoe gaat, en toch vertrouwen op het ritme dat je steeds verder mee trekt. Over leren, loslaten en ontdekken dat het niet-weten soms juist de plek is waar je eindelijk kunt ademhalen.

Ik ben heel benieuwd wat jij ervan vindt hoe het bij je binnenkomt, wat het bij je oproept en of je er iets van jezelf in herkent. Voel je vrij om je gedachten te delen; dat betekent veel voor me.

Read More

By the Water’s Edge is een lied over liefde, lotsbestemming en maanlicht, een nieuw hoofdstuk in mijn muzikale reis. Dit nummer is ontstaan aan de waterkant, waar stilte spreekt, maanlicht gloeit en twee werelden zachtjes samensmelten. Gemaakt met de hulp van AI, maar gedreven door echte emotie.

De songtekst vertelt over een moment dat alles veranderde. Over het duiken in het onbekende, hand in hand. Over liefde die begon waar het water zachtjes zingt. Luister, voel, geniet en laat een reactie achter om me te laten weten wat het in jou losmaakte. Jouw gedachten betekenen veel voor mij.

Read More

Sometimes you do something simply out of curiosity. I was just playing around with music, experimenting with sounds and words without any real plan. Just seeing what might happen. To my own surprise, a Christmas song suddenly emerged one that felt warmer and more sincere than I ever expected.

The song is about light in dark times, about coming together, and about wishing the world could slow down for a moment. And because it felt like a shame to keep it to myself, I released it right away on the major streaming platforms, including Spotify. What started as a little joke turned into a small Christmas greeting that I’m happy to share with others.

Read More

In Nederland leven we in een bijzonder ritme: ongeveer evenveel uren in het licht als in het donker. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar het heeft grote invloed op hoe we ons gedragen, hoe dieren leven, hoe planten groeien en zelfs hoe bomen hun bladeren laten vallen. En dan is er nog iets: het licht dat we zelf toevoegen. Lantaarnpalen, tuinlampen, reclameborden, kerstverlichting… het is overal.

De gemeente West Betuwe kijkt daar nu met nieuwe ogen naar. In de dorpen Gellicum, Heukelum, Rumpt en Tuil wordt samen met inwoners nagedacht over een nieuw plan voor openbare verlichting. Want: is al dat licht wel nodig? Kunnen we slimmer verlichten, zuiniger zijn, en tegelijk de natuur meer rust geven?

🕯️ Maar niet iedereen is overtuigd.

Read More

Op een koude herfstavond zat Mammie de Mammoet stilletjes in haar holletje. Buiten dwarrelden de blaadjes als kleine gedachten die wegvlogen. Mammie keek naar het raam, haar grote ogen vol verlangen. Waar is mijn vriendinnetje , wat zou ze nu doen fluisterde ze zachtjes. Ik mis haar zo…

Ze dacht terug aan de dagen dat ze samen lachten, samen thee dronken met honingdropjes, en samen onder een dekentje naar de sterren keken. Maar nu… nu vond haar vriendinnetje iemand anders leuker. En dat deed Mammie pijn. Niet omdat ze boos was Mammie was daar veel te lief voor maar omdat haar hart nog vol zat met mammoetliefde.

Read More

Soms begint iets nieuws met een glimlach, een idee en een beetje Photoshop. Als maker van Mammie de Mammoet weet ik hoe fijn het is om creatief bezig te zijn om iets te bouwen dat niet alleen visueel aanspreekt, maar ook warmte en herkenning oproept. En deze keer mocht ik weer los: voor een interne lancering van een project op het werk ontstond een nieuw karakter: Ivy Sprank. Of wel vriendelijk Sprankelend en energiek.

Read More