Creative maker, composer, and creator/writer of Mammie de Mammout, crafting music and stories where emotion meets technology.
Wintertijd: Waarom Mammie de Mammoet nu een uurtje langer onder haar dekentje kruipt
Zondag is het weer zover. De klok gaat een uur achteruit. Wintertijd. Of zoals ik het noem: de jaarlijkse collectieve jetlag zonder vakantie. Terwijl de overheid ons geruststelt met “je krijgt een uur extra slaap”, weet iedereen met kinderen, huisdieren of een interne klok die niet van digitale manipulatie houdt: dit is geen feest, dit is chaos in slow motion.
De verkiezingen komen eraan. En ik? Ik zweef. Niet op een yoga mat, maar ergens tussen links, rechts en het zoveelste partij-afsplitsinkje dat klinkt als een hip koffietentje in Amsterdam-Noord.
Iedere partij belooft gouden bergen. Gratis kinderopvang, lagere belastingen, betere zorg, meer woningen, minder regels, meer klimaatbeleid. Kortom: het paradijs op aarde, mits je ze maar stemt. Maar zodra de stembussen dicht zijn, verandert het hele circus in een aflevering van Expeditie Formatie. En geloof me: niemand wint.
Samenwerken? Liever een solo-tour Het is werkelijk fascinerend hoe snel politici hun principes inruilen voor een plekje aan de formatietafel. Of juist weglopen van die tafel, met een dramatische “ik begin mijn eigen fractie”-exit. Alsof ze in een talentenjacht zitten en net zijn afgewezen door de jury. “Ik ga solo!” roepen ze dan. En hup, daar is weer een nieuwe partij met een naam die klinkt als een managementbureau: “Vooruit!”, “Samen!”, “Echt!” — ik wacht nog op “Doe Normaal!”.
Stemwijzers: de politieke Tinder En dan die stemwijzers. Je vult ze in, denkt: nu komt het, en ineens ben je een hardcore socialist omdat je vindt dat leraren meer moeten verdienen. Of een neoliberaal omdat je niet wil dat de overheid je thermostaat bedient. Eén schuifje verkeerd en je bent politiek onherkenbaar. Het is alsof je op Tinder zit en bij elke swipe een andere ideologie krijgt voorgeschoteld. “Gefeliciteerd, u stemt nu op de Partij voor de Dieren!” — terwijl je net een biefstuk zat te eten.
Zweven met stijl Dus ja, ik ben een zwevende kiezer. Niet omdat ik dom ben, maar omdat ik nog steeds hoop dat er een partij opstaat die volwassen doet. Die niet alleen roept, maar ook luistert. Die snapt dat samenwerken geen zwakte is, maar een basisvoorwaarde om iets voor elkaar te krijgen. Tot die tijd zweef ik. Met mijn stemwijzer als parachute, mijn politieke hoop als bagage, en mijn gezonde cynisme als kompas.
Op een frisse herfstdag, toen de bladeren als dansende confetti over de Veghelse straten dwarrelden, trok Mammie de Mammoet haar sjaal strak aan en stapte vol verwachting de imposante toren van The Chocolate Factory binnen. Wat ooit een industriële veevoederfabriek was, is nu een bruisende plek vol techniek, chocolade en avontuur. En vandaag draaide alles om één ding: hagelslag.
On a clear day above the Hagestein Weir and Lock Complex, you really get to see how special this place is. As the drone slowly rises, the entire structure unfolds beneath you: the large radial gates arching gracefully over the river Lek, the locks that have been doing their job since 1960, and the water flowing in a steady, almost natural rhythm. From the air, the whole scene has a calm beauty you simply don’t notice as much from the ground.
Op een frisse ochtend in Heukelum, terwijl de mist nog over de grachten kroop, stond Mammie de Mammoet in haar keukentje met een missie: een gerecht maken zo verfijnd, dat zelfs de burgemeester zijn snor zou verliezen van ontzag. Vandaag,” bromde Mammie terwijl ze haar koksmuts rechtzette, “maak ik zalmtartaar met een sabion sausje… of sabayon… sabajón? Ach, klinkt allemaal als iets wat je met een garde moet bedreigen.
Gisteren vond in Heukelum een indrukwekkende Dodenherdenking plaats, waarbij honderden mensen samenkwamen om de slachtoffers van oorlog en geweld te gedenken. De Hervormde Kerk was tot de laatste stoel gevuld, wat de grote betrokkenheid van de gemeenschap onderstreepte. Na de bijeenkomst in de kerk verzamelden de aanwezigen zich bij het monument, waar in stilte werd stilgestaan bij de gevallenen en om precies 20.00 uur twee minuten stilte werd gehouden.
Lieve keukenmaatjes Vandaag maken we een toetje dat zingt van zachtheid en elegantie Sabayon Een luchtige Italiaanse saus zo licht als Mammies mammoetpluizige vacht en perfect om je fruit een feestelijk jasje te geven En ja hoor Mammie doet er een scheutje champagne bij Want zelfs mammoeten mogen af en toe bubbelen